Gallen bij het paard

Oorzaken en mogelijke behandeling

Jouw paard heeft knobbeltjes boven het kootgewricht of spronggewricht? Deze zijn zacht, Soms zijn ze beweegbaar, in het ergste geval zijn ze hard? Vaak zijn de zogenaamde gallen hiervoor verantwoordelijk. Waar hebben we het precies over?

Hoe ontstaan gallen?

Dit verwijst in principe naar bulten op de benen van onze paarden, die onder andere veroorzaakt kunnen worden door overbelasting of irritatie van het bewegingsapparaat.. Dit omvat bijvoorbeeldeenzijdige training op een te harde ondergrond, het slaan tegen de boxwanden, te vroeg zadelmak maken, maar ook verkeerde voeding. In sommige gevallen worden gallen als schoonheidsfoutje beschouwd, toch moet men niet vergeten dat dede zwellingen een oorzaak hebben, waarbij lokale slijmbeurzen zich met vloeistof, zogenaamde synovia, vullen. Deze gewrichtsvloeistof heeft bij een gezond paard eenviscose consistentie. AnAnders wordt deze dunner, waardoor de smeerfunctie wordt aangetast en dit in de loop tot het ontstaan van gallenun kan leiden.

Ook afwijkende been posities kunnen gallen bevorderen, aangezien hierbij de gewrichtskapsels aan andere belastingen worden blootgesteld, dan bij een natuurlijke stand / positie van de benen. Als hier de synovia door bovengenoemde omstandigheden dunner wordt en zijn functie niet meer kan vervullen, ontstaan de overeenkomstige problemen.

Gallen komen onder andere in deze vormen voor:

• Kruis- en windgallen vindt men vaak aan de peesschede van de diepe buiger, die als zogenaamde gewrichtsgallen worden aangeduid.

• De piephak, een slijmbeursontsteking, is meestal drukgevoelig en een met vloeistof gevulde zwelling van de hak. Deze vorm wordt vaak veroorzaakt door het trappen tegen boxwanden en de daarmee gepaard gaande mechanische irritatie.

• Het liggen op een te harde ondergrond veroorzaakt meestal een ligplek, waardoor de slijmbeurzen bij de elleboogknobbel worden aangetast.

• Welvingen aan de binnen- of aan de buitenkant van het spronggewricht noemt men bolspat.

De meest voorkomende vormen van gallen komen voor op de peesschede, de oppervlakkige en diepe buigpezen en boven en onder het kootgewricht. Ook een piephak, waar iedereen wel eens van gehoord heeft, komt vrij vaak voor.

Gevolgen van gallen

De gevolgen van gallen zijn veelzijdig en vooral serieus te nemen. Zo kunnen zich kreupelheden, vergrotingen alsook verhardingen hiervanontwikkelen. Aangezien Gallen niet alleen naar buiten, maar ook naar binnen vullen, kunnen ze, indien deze uonopgemerkt blijven en erger worden, op omliggende structuren zoals zenuwen, pezen alsook op banden overgaan en daardoor bijvoorbeeld het kogelringband syndroom yndrom veroorzaken.

Om deze reden moet men gallen onderzoeken, zelfs als ze zacht aanvoelen, neem het niet te licht op. Want één ding is duidelijk: er is altijd een reden waarom ze zijn ontstaan, en daarom moet die reden onderzocht worden. dit moet met jouw dierenarts worden besproken.

Oorzaken achterhalen en verhelpen

Eerst moet worden geanalyseerd waar de gal vandaan komt en hoe deze is ontstaan. Want deze kan zowel aangeboren als verworven zijn. Als een dergelijke gal ontstaat door huisvestingsproblemen, bijvoorbeeld door constant trappen tegen de boxwand, moet de oorzaak zo snel mogelijk worden verholpen.

Mogelijk bevordert een afwijkende been positie, maar ook een eventuele chip, de oorzaak.

Tot de behandeling behoren onder andere methoden, waarbij een compressiewerking van onder naar boven optreedt, zoals die wordt bereikt met bepaalde beenbeschermers.

Gecontroleerde beweging kan de genezing, afhankelijk van de vorm van de gallen, eveneens ondersteunen. Zoals reeds vermeld, is overleg met de dierenarts raadzaam, zodat eerst de aard en oorzaak van de gal kan worden vastgesteld, maar ook de juiste behandelmethode in mogelijke combinatie met ondersteunende producten kan worden uitgewerkt.